Στα προηγούμενα, στα ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑ...
Για πάνω από έναν αιώνα, ζούσα μυστικά,
ως τώρα. Γνωρίζω το ρίσκο, αλλά πρέπει να τη γνωρίσω.
Η Ελένα, είναι ολόιδια η Κάθριν.
- Πού είναι; - Τον κρατάνε εκείνοι. Δε μπορώ να μπω μέσα.
Η Περλ λέει ότι δε βρισκόμαστε εδώ για να πάρουμε εκδίκηση.
Εγώ λέω, πως ακριβώς γι' αυτό, βρισκόμαστε εδώ.
Μπορείς να τα καταφέρεις;
Πάρε τον καρπό μου. Χρειάζεσαι περισσότερο αίμα.
Στέφαν! Είναι νεκρός!
Ήσουν άλλος άνθρωπος.
Όλα θα πάνε καλά.
Βρήκαν τη Βίκι Ντόνοβαν. Σε τάφο έξω από τον κοινωτικό δρόμο.
- Είναι νεκρή; -Ματ!
Δεν το δυναμώνεις λίγο;
- Δεν είναι αρκετά ενοχλητικό. Ακόμα. - Συγνώμη.
- Πότε ξαναγυρνάς στο σχολείο; - Σύντομα.
Έλα μωρέ. Πιες να τελειώνουμε.
Έλα.
Το ν' αποτοξινώνεσαι μόνος σου, δεν είναι φυσιολογικό.
Το παίρνεις μακρυά μου αυτό, σε παρακαλώ;
Πόσο καιρό έκανες να το ξεσυνηθίσεις, από την τελευταία φορά που "ενέδωσες";
Δεν είναι καλό αυτό.
Εντάξει θα είμαι. Απλώς χρειάζεται λίγος χρόνος.
Δεν το καταλαβαίνω. Δε χρειάζεται να σκοτώσεις για να επιβιώσεις.
Γι' αυτό υπάρχουν οι τράπεζες αίματος.
Έχω να κυνηγήσω θνητό...
πάρα πολύ καιρό.
- Μ' εντυπωσιάζεις. - Είναι απλή αυτοεξυπηρέτηση.
Προσπαθώ ν' απομακρύνω την πόλη από τα ίχνη των βρικολάκων,
που δεν είναι εύκολο,
μιας και το περιεχόμενο ενός ολόκληρου τάφου, περιφέρεται.
- Τι σχεδιάζουμε να κάνουμε γι' αυτό; - Δε θα κάνουμε τίποτε,
αν δεν έχεις τις δυνάμεις σου.
Δεν είναι κακό να υιοθετήσεις μια υγιεινή δίαιτα με ανθρώπινο αίμα, από τράπεζα αίματος.
- Δε σκοτώνεις κανέναν. - Έχω τους λόγους μου.
Ποιοι είναι αυτοί οι ιεροί λόγοι;
Ποτέ δεν το 'χουμε συζητήσει αυτό.
Πολύ θα ήθελα ν' ακούσω την ιστορία.
Το ευχαριστιέσαι πραγματικά όλο αυτό, έτσι;
- Να με βλέπεις ν' αγωνίζομαι. - Πάρα πολύ.
Λυπάμαι που θα στο χαλάσω Ντέιμον, αλλά...
...το έχω υπό πλήρη έλεγχο.
Το έχεις;
Τότε συνέχισε να κάνεις εμάς τους υπό- λοιπους βρικόλακες, να δείχνουμε κακοί.
Πολύ καλή σου μέρα, Στεφ.
Παραλίγο να το ξεχάσω.
ΤΑ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΒΡΙΚΟΛΑΚΑ σεζόν 1, επεισόδιο 18: Under Control GC Vamp Team
Άντε Τζέρεμι, εγώ φεύγω για το σχολείο.
Βγαίνω τώρα από την πόρτα.
- Ξέχασες αυτό. - Ευχαριστώ.
- Ελένα! - Θειε Τζον. Γεια!
- Τζένα. - Τζον. Τα κατάφερες.
Είπα πως θα ερχόμουν ως το μεσημέρι.
Το τι λες και το τι κάνεις, συνήθως είναι δυο πολύ διαφορετικά πράγματα.
- Θειε Τζον, τι γίνεται; - Γεια σου!
Είχα μερικές δουλειές στην πόλη.
Σκέφτηκα πως έπρεπε να σας επισκεφθώ.
- Πόσο θα μείνεις; - Δεν ξέρω ακόμα.
Πρέπει να πάω στο σχολείο. Θα τα πούμε αργότερα.
Τι τρέχει με τον Τζέρεμι;
Μόλις έχασε μια φίλη του, οπότε προσπάθησε να φερθείς μ' ευαισθησία.
Πάντα φέρομαι μ' ευαισθησία.
Σωστά. Λοιπόν σοβαρά, πόσο θα μείνεις;
Δε μπορείς τουλάχιστον να υποκριθείς πως χαίρεσαι που με βλέπεις;
Θεέ μου Τζον, πώς είσαι; Πόσος καιρός πέρασε;
Όχι. Δε μπορώ.
Πίστευες πώς απλώς θα υπέγραφα τα χαρτιά της εγγύησης και θα στα έστελνα πίσω;
Για την ακρίβεια, αυτό πίστευα.
Δε θα σε αφήσω να πουλήσεις το γραφείο του αδερφού μου.
Δεν εξαρτάται από σένα ή εμένα. Ανήκει στον Τζέρεμι και την Ελένα.
Είναι ανήλικοι, οπότε εγώ έχω τον τελικό λόγο,
σαν διαχειριστής της περιουσίας.
Είπε πως δεν ξέρει πότε θα φύγει.
- Ο θειος Τζον. Ποτέ δεν τον συμπάθησα. - Και ποιος τον συμπαθεί;
- Είμαι εδώ για ηθική υποστήριξη αν με χρειαστείς. - Ευχαριστώ.
Νομίζω πως θα το υποστώ μόνη μου.
Αρκετά έχεις περάσει.
Σ' ευχαριστώ παρεμπιπτόντως,
για... όλα όσα έκανες με την κηδεία της Βίκι, με το μνημόσυνό της.
- Δε θα τα είχα καταφέρει χωρίς εσένα. - Φυσικά, Ματ.
Λοιπόν, η Καρολάιν ακόμη σας μαγειρεύει, ασταμάτητα;
Επιτέλους πήγε στον πατέρα της,
που είναι καλό επειδή, η μάνα μου θα τη στραγγάλιζε αν ξανάφερνε λαζάνια.
Μπα.
Τι πρόβλημα έχεις;
Απλά δε θέλω.
Εντάξει.
Λένε πως πέθανε από υπερβολική δόση.
Αυτό δεν καταλαβαίνω. Τα πήγαινε καλά.
Προφανώς, δεν τα πήγαινε.
Πώς κατέληξε θαμμένη στο δάσος; Αυτό δεν καταλαβαίνω.
Πιθανότατα απ' όποιον ήταν μαζί της όταν πήρε την υπερβολική δόση.
Ναι, αλλά θα την άφηνε εκεί. Δε θα καθυστερούσε να τη θάψει.
'Ισως να είδε κάτι και...
Δεν ξέρω ρε φίλε.
Μίστικ Φολς Μέγαρο Ιδρυτών
Οι ιατροδικαστής, απεφάνθη επίσημα πως ο θάνατος της Βίκι Ντόνοβαν οφείλεται σε υπερβολική δόση.
Η οικογένειά της ενημερώθηκε.
Η αλήθεια θα παραμείνει σε αυτό το δωμάτιο και...
...μετά μπορούμε να το ξεχάσουμε.
Σ'ευχαριστώ σερίφη.
Προχωράμε σε πιο επείγοντα θέματα.
Ο Τζον Γκίλμπερτ θέλει να μιλήσει.
Καλωσήρθες και πάλι, Τζον. Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ευχαριστώ δήμαρχε.
Γεια σας, χαίρομαι πολύ που σας βλέπω.
Μακάρι να συναντιόμασταν κάτω από καλύτερες συνθήκες.
Σαν μέλος οικογένειας Ιδρυτών, θεωρώ χρέος μου ν' αναφέρω μερικά πολύ δυσάρεστα νέα.
- Είναι Γκίλμπερτ; - Θειος της Ελένα. Γνωστός ως Τζον ο κόπανος.
Μια νοσοκομειακή τράπεζα αίματος στη διπλανή κομητεία Άμχερστ,
ανέφερε αρκετές διαρρήξεις, μέσα στις τελευταίες δυο εβδομάδες.
Επτά κυνηγοί, τέσσερις κατασκηνωτές και δυο δημόσιοι υπάλληλοι,
επίσης αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι.
Όλα αυτά σε ακτίνα 120 χιλιομέτρων, από το Μίστικ Φολς.
Εντάξει, δε χρειάζεται να πανικοβαλλόμαστε.
Που σημαίνει ότι δε θέλει να ματαιωθεί το εναρκτήριο πάρτι των Ιδρυτών.
Νομίζετε πως όλα τα προβλήματά σας τελείωσαν, αλλά είμαι εδώ για να σας πω, πως τίποτε δε λύθηκε.
Έκανα ένα αντίγραφο της εργασίας που μου έγραψε ο Τζέρεμι.
Νομίζω πως πρέπει να της ρίξεις μια ματιά.
"Γεγονός Ή Μύθος: Η Αλήθεια Για Τους Βρικόλακες στο Μίστικ Φολς"
Ο Τζέρεμι το έγραψε αυτό;
Ήταν σαφής πως δεν τα πιστεύει αυτά.
Πραγματικά ελπίζω να έχετε δίκιο, επειδή...
...έχω κάνει πάρα πολλά για να τον προστατεύσω απ' όλο αυτό.
Λοιπόν, πώς το χειρίζεσαι;
Τι εννοείτε;
Δεν ξέρω. Με όλα τα ψέματα και τα μυστικά.
Πρέπει να πεις ψέματα σε όλους όσους είναι σημαντικοί για σένα.
Δεν είναι ασφαλές για εκείνους, να γνωρίζουν την αλήθεια.
Οπότε ναι, τους το κρατάω κρυφό, αλλά μόνο επειδή τους αγαπώ.
Νομίζω πως ο Στέφαν είναι καλό παιδί,
αλλά...
...τελικά, παραμένει βρικόλακας.
Ξέρω πως είναι δύσκολο να το καταλάβετε,
αλλά ο Στέφαν είναι διαφορετικός.
Δε θα με πλήγωνε ποτέ.
Δε μ' ενδιαφέρει καθόλου το εναρκτήριο πάρτι των Ιδρυτών.
- Βεβαίως και σ' ενδιαφέρει. Είναι παράδοση. - Συγχώρα με που θα σπάσω την παράδοση
Και οι Γκίλμπερτ είναι κομμάτι αυτής της πόλης εδώ και 150 χρόνια,
μια από τις ιδρυτικές οικογένειες,
και αυτή η διάκριση, δημιουργεί κάποιες υποχρεώσεις,
που περιλαμβάνουν το να πηγαίνουμε στο πάρτι.
Μια μέρα, όταν θα εκτιμήσεις τη σπουδαιότητά της...
...θα σου πω τα πάντα για την κληρονομιά σου.
Η κληρονομιά της οικογένειας Γκίλμπερτ.
Είχα ξεχάσει πόσο ιερή είναι.
Εγώ δεν είμαι Γκίλμπερτ, οπότε ποτέ δεν ήμουν άξια ν' ακούω γι 'αυτή.
- Γιατί σε μισεί; - Παλιά κοιμομασταν μαζί.
Στέκομαι ακριβώς εδώ.
Γιατί έγραψε εργασία για βρικόλακες;
Πιστεύεις πως αρχίζει να θυμάται;
Ο Ντέιμον του έσβησε αυτές της αναμνήσεις για πάντα. Δε χρειάζεται ν' ανησυχείς γι' αυτό.
Να σου πω, γιατί δεν τον ρωτάς;
Δε μπορώ.
Γιατί όχι; Αν δεν ξέρει τίποτα, είναι απλώς μια... αθώα ερώτηση.
Δεν ξέρω καν πώς να του μιλήσω πλέον.
Παλιά ήμασταν πολύ πιο ανοιχτοί μεταξύ μας,
αλλά τώρα με όλα αυτά τα μυστικά που συσσωρεύονται...
Ξέρεις, ακόμα δεν του είπα καν πως είμαι υιοθετημένη.
Ίσως να είναι ώρα ν' αρχίσεις να του ανοίγεσαι, ξανά.
Δε λέω να του πεις τα πάντα,
αλλά τουλάχιστον να μάθεις τι ξέρει... και να είσαι προετοιμασμένη.
- Κι εσύ; Πώς τα πας; - Είμαι πολύ πολύ καλύτερα.
Ναι, είμαι ακόμη λίγο...
είμαι ακόμη λίγο νευρικός, λίγο τσιτωμένος, αλλά...
...θα είμαι καλά.
Ανησύχησα πολύ, για σένα. Μου έχεις λείψει.
Θα πρέπει να είμαι κάπως εγκρατής για λίγο καιρό...
και ν' αφησω το σώμα μου να ξαναπροσαρμοστεί.
Έχουν περάσει μόνο λίγες ημέρες.
Μου φαίνεται σαν ζωή ολόκληρη.
Κι εμένα μου έχεις λείψει.
Στέφαν, τι συμβαίνει;
Στέφαν;
- Ωραία. Ήρθες. - Μου ζήτησες να έρθω.
Είμαι πολύ εύκολος άνθρωπος.
Όχι Ελένα! Δε θα έρθω μαζί σου στην κρεβατοκάμαρά σου.
- Όπως ακριβώς τη θυμόμουν. - Σταμάτα τις βλακείες.
Ήξερες ότι ο θείος σου τη βρίσκει με το συμβούλιο των Ιδρυτών;
- Ορίστε; - Αμέ!
Τέλεια, απλά θα το προσθέσουμε στη λίστα όλων όσων πάνε κατά διαόλου.
Τι έγινε εκεί;
Τίποτα.
Ντέιμον, ανησυχώ για το Στέφαν.
Λέει πως όλα είναι εντάξει, αλλά προφανώς αγωνίζεται.
Πόσο καιρό θα του πάρει να επιστρέψει στο φυσιολογικό;
Μερικές μέρες, πάνω κάτω.
- Έχουν περάσει μερικές μέρες. - Πάνω. Δεν ξέρω. Και τι πειράζει;
Δεν είναι ο εαυτός του, Ντέιμον.
Ίσως το πρόβλημά του να είναι το ότι πέρασε πολύ καιρό, χωρίς να είναι ο εαυτός του.
Σε παρακαλώ, μη με κάνεις να το μετανιώσω που σε κάλεσα.
Είναι ό,τι είναι, Ελένα.
Ο Στέφαν που ξέρεις εσύ, είναι "αυτός με την καλή συμπεριφορά", ο "κυρίαρχος" Στέφαν,
ο Στέφαν "που αγωνίζεται ενάντια στη φύση του σε ενοχλητικά επίμονο βαθμό",
αλλά αν νομίζεις πως δεν έχει και άλλη πλευρά, τότε δεν πρόσεχες αρκετά.
- Δεν είναι εσύ. Ούτε κατά διάνοια. - Δε θέλει να είναι, εγώ.
Αλλά αυτό δε σημαίνει πως κατά βάθος, δεν είναι.
- Γεια. - Τι γίνεται;
Έχεις λίγη ώρα να μιλήσουμε;
- Ναι, βέβαια. - Όχι εδώ.
Έλα. Ας βγούμε έξω απ' το σπίτι.
Δε μπορώ να πιστέψω πως η μαμά κι ο μπαμπάς δε σου είπαν ποτέ πως είσαι υιοθετημένη.
- Θα το έκαναν κάποια στιγμή. - Γιατί ανησυχούσες για το τι θα σκεφτώ εγώ;
Επειδή... δεν ξέρω. Είναι παράξενο.
Να περνάς όλη σου τη ζωή, νομίζοντας πως συγγενεύεις εξ' αίματος με κάποιον.
- Σε πειράζει που δε συγγενεύουμε; - Όχι, Τζερ.
Είσαι ο αδερφός μου. Αυτό μόνο έχει σημασία.
Λοιπόν, ο κύριος Σάλτζμαν λέει πως τα πας πολύ καλά στην ιστορία, τώρα..
Ναι, εκείνος με βοηθάει πολύ.
- Μου έδωσε και επιπλέον βαθμούς. - Του άρεσε η εργασία σου για τους βρικόλακες.
- Νομίζω πως είχα έξυπνη άποψη. - Τι σου τράβηξε την προσοχή σε αυτό το θέμα;
Δεν ξέρω. Η βαρεμάρα.
Ίσως να είμαι τόσο τρελός, όσο όλοι οι Γκίλμπερτ στο παρελθόν.
- Οι Γκίλμπερτ δεν είναι τρελοί. - Εύκολο να το λες εσύ. Δεν είσαι Γκίλμπερτ.
"ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΙΔΡΥΤΩΝ ΕΠΕΤΕΙΟΣ 150 ΕΤΩΝ"
Θεέ μου.
Δε θα'πρεπε να είμαι εδώ.
Έλα, μην είσαι σπαστικός. Πάρτι για τις ιδρυτικές οικογένειες είναι.
Δηλαδή εμάς. Θα ήταν αγένεια να μην έρθουμε.
Μου άρεσες πολύ περισσότερο όταν τους μισούσες όλους.
Ακόμα τους μισώ. Απλώς λατρεύω που όλοι με λατρεύουν.
- Πώς νιώθεις; - Καλά. Μια χαρά είμαι.
Ούτε λαχτάρα; Ούτε παρόρμηση;
Το ουίσκι που έπινες όλη μέρα, έκανε δουλειά;
Είμαστε αυτοί που είμαστε, Στέφαν. Με το να προσποιείσαι, δεν το αλλάζεις αυτό.
Τίποτα δε θα σε χαροποιούσε περισσό- τερο, από το να με δεις να υποκύπτω. Έτσι Ντέιμον;
Τέλος πάντων. Είναι αναπόφευκτο.
- Πάω να βρω την Ελένα. - Μη με ντροπιάσεις νεαρέ!
Χαιρόμαστε πολύ που ήρθατε απόψε.
Ήταν ευγενικό από μέρους σας, που μας συμπαρασταθήκατε.
Αυτή η πόλη, είναι μια μεγάλη οικογένεια,
και όταν χάνουμε ένα μέλος της, πρέπει όλοι να ερχόμαστε κοντά.
- Ματ. - Δήμαρχε.
Υποθέτω πως ένα νεκρό παιδί, δικαιολογεί έναν ειδικο χαιρετισμό από το δήμαρχο, έτσι;
- Μαμά. - Χρειάζομαι ένα ποτό.
- Δες εδώ! - Ο πατέρας σου θα σε βαρέσει αν σε πιάσει.
Ας προσπαθήσει.
Εντάξει. Χέστο.
- Γεια. - Γεια! Πώς είσαι;
Είσαι μεθυσμένος;
Εντάξει, ξέρω πως είναι λίγο παράξενο, αλλά με βοηθάει πολύ.
Το αλκοόλ... μετριάζει τον εκνευρισμό.
Είσαι ένας μεθυσμένος μαθητής του λυκείου, που πίνει κρυφά στο πάρτι.
- Είμαι εντελώς. Ναι. - Πόσο ν' ανησυχήσω;
Καθόλου. Θα είναι μέχρι... να περάσει η λαχτάρα.
Άκου, νομίζω πως θα πρέπει να το ευχαριστηθούμε, όσο κρατήσει;
- Θα ήθελες να χορέψεις μαζί μου; - Εσύ μισείς το χορό.
- Συνήθως πρέπει να σε ικετέψω. - Όχι.
Πρέπει να ικετέψεις το νηφάλιο εαυτό μου. Ο μεθυσμένος εαυτός μου, δε χρειάζεται παρακάλια.
Δε χορεύει κανείς.
Επειδή χρειάζονται καλύτερη μουσική για να χορέψουν.
Επιστρέφω αμέσως.
Ναι. Δε θα πιάσει αυτό.
Προσπάθησα ήδη να δωροδοκήσω τον τύπο με 20 δολάρια και ραντεβού,
λέει πως η Κάρολ Λόκγουντ έχει τον πλήρη έλεγχο των μουσικών επιλογών.
Θα εκπλαγείς με το τι μπορεί να κατα- φέρει ο Στέφαν αν το βάλει σκοπό.
Θεέ και Κύριε.
Έχω μπει σε παράλληλο σύμπαν, όπου ο Στέφαν είναι διασκεδαστικός;
Θα είναι καλά;
Τελικά.
Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.
Καθηγητής ιστορίας δεξιά.
- Πώς είμαι; - Πανέμορφη.
- Σ' έψαχνα εσένα. - Εδώ είμαι.
Έχω καιρό να σε δω.
Τα πράγματα ήταν λίγο τρελά.
Αλλά είμαι εδώ τώρα. Θες να πιούμε ένα ποτό;
- Βέβαια. - Υπέροχα.
Πότε συνέβη αυτό;
Ο DJ... άλλαξε διάθεση.
- Θες να χορέψουμε; - Δεν ξέρω...
- Ναι. Ναι. - Ματ... Ματ...
Έλα.
Ξέρεις πως λατρεύω μια γυναίκα με στολή,
αλλά προτιμώ αυτή την περιβολή.
Είσαι καταπληκτική.
Σ' ευχαριστώ, Ντέιμον.
Εις υγείαν.
Το χρειαζόμουν αυτό.
Ξέρεις, είχα τις αμφιβολίες μου για σένα στην αρχή, αλλά,
όπως όλους στο συμβούλιο, με κέρδισες.
Ευχαριστώ, Λιζ.
Είναι πολύ ευγενικό το πόσο με καλωσόρισε το συμβούλιο.
Μου αρέσει η ζωή μου εδώ στο Μίστικ Φολς.
Αρχίζω να νιώθω... σαν στο σπίτι μου ξανά.
Τότε δε θα σου αρέσει αυτό που έχω να σου πω.
Οι ισχυρισμοί του Τζόναθαν Γκίλμπερτ, επιβεβαιώθηκαν.
Η τράπεζα αίματος, οι αγνοούμενοι, είναι όλα αλήθεια.
Ίσως να έχουμε πρόβλημα.
Με συγχωρείτε, σερίφη;
Ήμουν περίεργος, υπάρχουν άλλες πλη- ροφορίες για το τι συνέβη στη Βίκι Ντόνοβαν;
Ήταν υπερβολική δόση, Τζέρεμι.
Ναι, αλλά το πτώμα της ήταν θαμμένο. Κάποιος πρέπει να το έκανε αυτό.
Το γνωρίζουμε αυτό.
Η έρευνα συνεχίζεται. Αλλά δε μπορώ να σου τίποτε περισσότερο αυτή τη στιγμή.
Λυπάμαι.
Δεν πειράζει.
Σε παρακαλώ χόρεψε με το βρικόλακα, αλκοολικό, φίλο σου.
Πρόσεχε!
Συγνώμη εγώ φταίω, είμαι αδέξια.
Τότε φύγε από την πίστα.
Ορίστε;
Δεν είναι τρόπος αυτός να μιλάς σε μια κυρία.
Ό,τι να 'ναι.
Νομίζω πως πρέπει να ζητήσεις συγνώμη.
Συγνώμη.
Τώρα, πες το και να το εννοείς.
Με συγχωρείτε πάρα πολύ.
- Στέφαν, δεν πειράζει. - Φύγε τώρα.
Είσαι εντάξει;
- Παρατήρησες τι κάνει ο αδερφός σου; - Μπα. Ήμουν απασχολημένος με το δικό σου.
Ο Τζέρεμι κάνει ερωτήσεις για το θάνατο της Βίκι Ντόνοβαν.
Ξέρει πως ο θάνατός της ήταν από υπερβολική δόση.
Αλήθεια; "Μα σερίφη, κάποιος την έθαψε. Ποιος θα έκανε κάτι τέτοιο;"
Εγώ ξέρω! Εγώ! Θα τον εξανάγκαζα, αλλά φοράει ιεροβότανο.
- Όχι! Δε θέλω να τον εξαναγκάσεις. - Αν εξακολουθήσει να κάνει ερωτήσεις;
Ντέιμον όχι, μιλάω σοβαρά.
Δε θα του το ξανακάνω αυτό. Θα το κανονίσω εγώ.
Εντάξει.
Μην πεις ότι δε σε προειδοποίησα.
Το είδα αυτό.
Θα το κρατήσουμε μεταξύ μας.
Πού είναι η τουαλέτα;
Από εδώ. Θα σου δείξω.
Σόδα είναι αυτή;
Βότκα. Δόξα τω Θεώ!
- Ο Ντέιμον, έτσι; - Ο Τζον.
Δεν είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε στη συνέλευση του συμβουλίου.
Ναι, χάρηκα. Απολαμβάνεις την... έναρξη;
Ναι, είχα ξεχάσει πόσο διασκεδαστικές μπορεί να είναι οι γιορτές σε τέτοιες μικρές πόλεις.
Ναι. Ναι.
Πότε ήσουν εδώ τελευταία φορά;
Πριν λίγο καιρό. Στην κηδεία του αδερφού μου.
- Εσύ πόσο καιρό βρίσκεσαι στην πόλη; - Πολύ λίγο.
Λοιπόν, τι λες Ντέιμον;
Ξέρεις πως το πρόβλημα με τους βρικόλακες είναι πραγματικό, έτσι;
- Είναι πιθανό λουτρό αίματος. - Εγώ δε θα υπερέβαλλα Τζον.
Εγώ πιστεύω πως είναι ξανά σαν το 1864.
Οι βρικόλακες μας περιπαίζουν.
Θα πρέπει να τους κυνηγήσουμε,
να τους κλείσουμε στην εκκλησία και να τους κάνουμε στάχτη.
Έτσι δεν είναι η ιστορία;
Μέρος της ιστορίας, ναι.
- Έχει κι άλλο; - Πολύ.
Βλέπεις, υπήρχε ένας τάφος κάτω από την εκκλησία,
όπου οι βρικόλακες παρέμειναν κρυμένοι,
περιμένοντας κάποιον να τους ελευθερώσει.
Αλλά, εσύ το ήξερες ήδη αυτό, έτσι;
Μιας και εσύ είσαι αυτός που το έκανε.
Και γιατί μου το λες αυτό;
Είπα να ξεμπερδέψουμε με τον πρόλογο.
Ξέρεις ότι μπορώ να σου ξεσκίσω το λαιμό, πριν καν το αντιληφθεί κανείς.
- Ναι. - Εντάξει.
- Αλλά πιθανότατα έχεις πάρει ιεροβότανο, οπότε... - Γιατί δε δαγκώνεις, να το διαπιστώσεις;
Δεν αξίζει να σπαταλήσω το χρόνο μου.
Τζερ...
Έμαθα για τη συζήτησή σου με τη σερίφη Φορμπς.
Κανείς δεν προσπαθεί να βρει τι της συνέβη.
Όλοι είναι πρόθυμοι να πιστέψουν ότι πήρε υπερβολική δόση.
Ο ιατροδικαστής το επιβεβαίωσε. Αν αυτό λένε ότι συνέβη...
Αυτό πιστεύεις εσύ; Εσύ τι πιστεύεις πως έγινε;
Νομίζω πως κάποιος τη σκότωσε κι έθαψε το πτώμα της,
και δε νομίζω πως πρέπει να το ξεγράψουμε, επειδή είναι εύκολο.
Απλά κάνουν ό,τι μπορούν για να το ξεπεράσουν.
Η αλήθεια είναι το μόνο πράγμα που θα βοηθήσει τον κόσμο να το ξεπεράσει.
Τζέρεμι, απλώς ξέχασέ το, εντάξει;
Ό,τι και να ήταν, τώρα είναι νεκρή.
Ό,τι και να ήταν;
Ώστε δεν πιστεύεις πως ήταν υπερβολική δόση.
Ναι, το πιστεύω.
Υπάρχει κάτι που δε μου λες;
Γιατί δε με κοιτάς;
Σταμάτα, δε σημαίνει τίποτε αυτό.
Αν υπήρχε κάτι άλλο, θα μου το έλεγες, έτσι;
Φυσικά θα στο έλεγα.
Θεέ μοπυ, δε μπορώ ούτε να περπατήσω.
Ξέρω. Ούτε κι εγώ.
Ο Ματ θα με σκοτώσει.
Δε θα το προσέξει, καν.
Νομίζω πως επιτέλους αφήνεται να διασκεδάσει.
Ξέρω πως πρέπει να είναι καλή η συμπεριφορά μου λόγω της Βίκι, αλλά,
δε θέλω να το σκέφτομαι.
Δε μπορώ. Επειδή αν το σκεφτώ...
Ναι, της φέρθηκα σαν καθίκι. Ήμουν πολύ κακός.
Και αυτό που μισώ είναι, πως δε μπορώ να το διορθώσω.
Δε μου αξίζει, ούτε καν να μου λείπει.
Είσαι καλός που μου μιλάς.
Δεν έχω κανένα να μιλήσω.
Ούτε εγώ έχω κανένα να μιλήσω.
Δεν ήξερα πως έχανα τη διασκέδαση στα πάρτι των ιδρυτών.
Αυτό είναι σπάνιο, πίστεψέ με.
Είναι κακό που διασκεδάζω;
Όχι, είναι υπέροχο το ότι διασκεδάζεις.
Ευχαριστώ που με ανάγκασες να χορέψω.
Κανένα πρόβλημα.
Αέρα.
Αέρα. Χρειάζομαι αέρα.
Θα έρθεις μαζί μου;
- Βέβαια. - Είδες πουθενά τη μαμά μου;
Όχι. Όχι εδώ και ώρα.
Εντάξει.
Θεέ μου.
- Τι στο διάολο κάνεις ρε; - Ματ!
Φίλε, ηρέμησε.
Ματ! Όχι!
Τάιλερ!
Τάιλερ! Ματ! Σταματήστε!
Σταμάτα! Σταμάτα!
Τι στο διάολο ήταν αυτό;
Αναλαμβάνω εγώ.
Εντάξει. Όλα καλά.
Χτύπησες;
Άντε να πλυθείς.
Ευχαριστώ για τη βοήθεια.
Όλα καλά. Όλα καλά.
Όλα καλά! Ελάτε, ας επιστρέψουμε στο πάρτι.
Πάμε να διασκεδάσουμε.
- Είσαι καλά; - Πού είναι αυτή;
Δεν ξέρω. Ψηλά το κεφάλι.
Θες τα άσχημα νέα, ή τα πολύ άσχημα νέα;
- Δε θέλω καθόλου νέα, Ντέιμον. - Να το πω διαφορετικά.
Θες να μάθεις πώς το συμβούλιο βρίσκε- ται ξανά σε συναγερμό βρικολάκων,
ή... το πώς σκότωσα μόλις τον Τζόναθαν Γκίλμπερτ;
Ορίστε;
Παρεμπιπτόντως, τέλειο πάρτι, έτσι;
Ντέιμον!
Όλα καλά;
Όχι.
Τα έκανα μαντάρα.
Πάντα τα κάνω μαντάρα. Τι έχω πάθει;
Θεέ μου.
Τι κάνεις;
Συγνώμη.
Πλάκα μου κάνεις...
Σας ευχαριστώ όλους.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Σας ευχαριστώ όλους που ήσασταν μαζί μας απόψε.
Σε λίγο, θα ξεκινήσουμε επίσημα την αντίστροφη μέτρηση,
για τον επερχόμενο εορτασμό της ημέρας των Ιδρυτών,
και είναι ξεχωριστός, φέτος,
τα 150α γενέθλια της πόλης μας.
Και... και θα ήθελα να καλωσορίσω ξανά,
έναν από τους αγαπημένους γιους της πόλης μας,
να μας κάνει την τιμή να χτυπήσει την επίσημη ιδρυτική μας, καμπάνα.
Τζον Γκίλμπερτ, θα έρθεις εδώ πάνω μαζί μου, σε παρακαλώ;
150 χρόνια κοινότητας, ευημερίας, οικογένειας.
Φροντίζουμε ο ένας τον άλλο.
Προσέχουμε ο ένας τον άλλο. Προστατεύουμε ο ένας τον άλλο.
Χαίρομαι που γύρισα σπίτι.
- Κοίτα το δεξί του χέρι. - Τίνος;
Του αγαπημένου γιου της πόλης. Κοίτα το δαχτυλίδι του.
Λοιπόν, μοιάζει με το δικό μου.
Ναι, θα μπορούσε να είναι μεγάλη σύμπτωση,
αν δεν είχε γυρίσει απ' το θάνατο, πριν από 5 λεπτά!
Πού διάολο βρήκες αυτό το δαχτυλίδι;
Η Ίζαμπελ, η γυναίκα μου.
Αυτή που γέννησε την Ελένα, υπό την ιατρική φροντίδα του ευϋπόληπτου γιατρού Γκρέισον Γκίλμπερτ,
αδερφού του Τζόναθαν!
Πιστεύεις πως ο Τζον γνώριζε την Ίζαμπελ;
Πιστεύω πως ο Τζον γνωρίζει πολλά πράγματα.
Συγνώμη γι' αυτό ρε φίλε.
Αλήθεια. Λυπάμαι πάρα πολύ.
Δε θες να το κάνεις αυτό, φίλε.
Συγνώμη και γι' αυτό.
Μπορώ μόνο να σου ζητάω συγνώμη.
Τι γίνεται;
Φεύγεις από μπροστά μου... σε παρακαλώ;
Δεν έχεις κοπέλα να πουλήσεις μούρη, τώρα;
Βλέπω πώς είναι.
Τι είσαι ρε φίλε;
"Σώματα στραγγισμένα από αίμα"
"Για να εξαφανίσει τον πόνο του Τζέρεμι..."
"Ότι η Βίκι ήταν ένα τέρας;"
Στέφαν;
Είσαι καλά;
Τι έγινε;
Το χέρι μου. Έχασα την ισορροπία μου και έπεσα.
Είμαι αδέξιος.
- Πάμε. - Μπαμπά, συγνώμη.
Δεν ξέρω καν τι έγινε.
Έπινα και... έχασα τον έλεγχο.
Δε μπορώ να το εξηγήσω.
Είναι η τελευταία φορά που ντροπιάζεις αυτή την οικογένεια.
Τι κάνεις;
Μη Ματ.
Δε μπορώ άλλο μαμά. Απλάφύγε, εντάξει;
Το έχεις ξανακάνει, αμέτρητες φορές.
Δε θα σε αφήσω.
Μάτι...
Μαμά!
Δεν καταλαβαίνεις;
Είμαι καλύτερα χωρίς εσένα.
Όχι!
Απόψε ήταν...
Λυπάμαι τόσο πολύ.
Ξέρω πως απογοήτευσα εσένα και απογοήτευσα τη Βίκι,
αλλά δε θα σου το ξανακάνω.
Υπόσχομαι πως θα τα βάλω σε τάξη.
Θέλω να έχεις φύγει από το σπίτι...
...και από τη ζωή μου, ως το πρωί.
Μάτι...
Πηγαίνεις κάπου;
Δε μου αρέσει να φεύγω τελευταίος από τα πάρτι.
Δείχνει απελπισία.
Θα με ξανασκοτώσεις;
Ή θ' αφήσεις τον κύριο Σάλτζμαν να κάνει τις βρωμοδουλειές σου;
Προφανώς ξέρεις ποιος είμαι.
Ξέρω. Ο Αλάρικ Σάλτζμαν.
Ο καθηγητής ιστορίας, μ' ένα μυστικό.
Πολλά ξέρεις για κάποιος που μόλις έφθασε στην πόλη.
Περισσότερα απ' όσα μπορείς να φανταστείς, Ντέιμον.
Η γνώση μου γι' αυτή την πόλη, ξεπερνάει οτιδήποτε εσύ...
...ή εσύ, ή το συμβούλιο, ξέρετε.
Οπότε, αν ετοιμάζεις καμιά έξυπνη ταχύτατη,
αρπαγή δαχτυλιδιού, βαμπιροδολοφονική κίνηση,
να ξέρεις, πως αν πεθάνω όλα όσα γνωρίζω θα φθάσουν στο συμβούλιο.
Συμπεριλαμβανομένης της γοητευτικής ιστορίας των αρχικών αδελφών Σαλβατόρε,
και της πρόσφατης επιστροφής τους στο Μίστικ Φολς.
Πώς το βρήκες αυτό το δαχτυλίδι;
Κληρονόμησα ένα. Το άλλο, ο αδερφός μου ο Γκρέι. Αυτό, ήταν δικό του.
Δε θα είχα δώσει το δικό μου στην Ίζαμπελ, αν ήξερα ότι θα το έδινε σε άλλον.
Οπότε, τη γνώριζες.
Ποιος νομίζεις σου την έστειλε όταν θέλησε να γίνει βρικόλακας;
- Εσύ την έστειλες; - Ένοχος.
Γιατί, νόμιζες πως την έστειλε κάποιος άλλος;
Ίσως η Κάθριν Πιρς;
- Πώς ξέρεις για την Κάθριν; - Πώς τα ξέρω όλα, Ντέιμον;
Τι θέλεις;
Τόσες πολλές ερωτήσεις.
Χάρηκα για τη γνωριμία, Ρικ. Έχω ακούσει πολλά για σένα.
Δεν είμαι και τόσο ενθουσιασμένη που έχουμε ένα μήνα εκδηλώσεων των Ιδρυτών.
Εμένα μου λες;
Είσαι καλά;
Μια χαρά.
Είσαι σίγουρος;
Μια χαρά είμαι, Ελένα.
Θεέ μου, με τρόμαξες!
Συγνώμη.
- Συγνώμη που έφυγα, νωρίτερα. - Τι συνέβη; Όλα καλά;
Όχι.
Μίλησέ μου.
Στέφαν, πες μου.
Προσπάθησα πολύ να είμαι στα καλά μου απόψε.
Και πετύχαινε.
Αλλά, μετά η μητέρα του Ματ κόπηκε,
και αιμορραγούσε
και είχα το αίμα της στα χέρια μου.
Και μετά τι έγινε;
Και μετά εκείνος ο τύπος στο πάρκινγκ.
Ήθελα τόσο πολύ να τραφώ απ' αυτόν,
και χρειάστηκα ό,τι είχα μέσα μου για να μην το κάνω.
- Αλλά δεν το έκανες; - Όχι. Αλλά το ήθελα.
Θέέ μου.
Ελένα... το κεφάλι μου σφυροκοπά,
νιώθω λες και το δέρμα μου καίγεται,
έχω μια πείνα μέσα μου, που δεν έχω ξανανιώσει ποτέ σε όλη μου τη ζωή,
και το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι πως υποσχέθηκα να μη σου κρατάω μυστικά,
- και γι' αυτό στα λέω αυτά. - Δεν πειράζει. Θέλω να μου τα λες αυτά.
Αλλά δε θέλω να με βλέπεις έτσι.
Δε θέλω να ξέρεις πως έχω τέτοια πλευρά.
Στέφαν, θα το ξεπεράσεις. Θα σε βοηθήσω να το ξεπεράσεις.
- Θα είσαι εντάξει. Όλα θα πάνε καλά. - Όχι. Όχι. Όχι.
Συγνώμη... δε μπορώ.
Φοβάμαι για το τι μπορώ να σου κάνω.
Εγώ δε φοβάμαι.
Στέφαν, δε φοβάμαι.
Δε φοβάμαι, εντάξει;
Σ' αγαπάω τόσο πολύ.
Κι εγώ σ' αγαπάω.
Έχουμε πρόβλημα, Στέφαν.
Κι όταν λέω πρόβλημα, εννοώ παγκόσμια κρίση.
Φαίνεται πως ο θειος Τζον έχει...
Δε φαίνεσαι πολύ καλά.
Είναι διαφορετικά αυτή τη φορά, έτσι;
Η ανάγκη είναι πολύ ισχυρή.
Φυσικά και θα ήταν μετά από τόσα πολλά χρόνια.
Καλό σου βράδυ, αδελφέ.
GC Vamp Team